و اما دو ارائه تاریخی آخرم برای ترم اول که بعد از یک برنامه ریزی کیپ و سفر ضربتی و آزمون سخت و 4ساعت خواب طی 48 ساعت رسیدم بهشوناولیش استاد رو شگفت زده کرددومیش استاد رو شرمنده خسته اما خوش حسم ازین پایان

یک شاخه از علوم، یک رشته تحصیلی، یک گرایش خاص، یک فیلد پژوهشی، یک تخصص ... هرچی به جزء میری فکر میکنی دانستنی هات قراره محدودتر بشه و فقط در همون باب بدونی کفایت میکنه اما دقیق که فوکوس میکنی میبینی ا

هدی دختر همکار و دوست چهل ساله مامان، که تقریبا خاطرات کودکی مشابه ای در سنین 4تا6سالگی داشتیم و همراه مادرامون سالهایی اضافه بر نیاز رو در مدرسه گذروندیم، دو سال از من بزرگتره و تحصیلاتش در زمینه حقو

در زندگی بارها توانسته ایم، بارها شکست خورده ایم، بارها گذشته ایم و گاهی هم در راه زندگی وا مانده ایماما آنچه میتواند قلب مان را از این عبورها خشنود کند "صداقتی" ست که خرج کرده ایم... بخواهیم یا نه می

"سی سالگی" سرشار از یقین های ترس زده ای است که با تاوان دادن نصیب گشته، لبریز از مفاهیم ژرف زیستی ست که خواهانم،"سی سالگی" لذت درک عمیق آرامشی از جنس تنهایی سترضایت از جسارت هاییست که خرج کرده ام، فرسنگها راهیست که رفته ام، تمام عقایدیست که باتفکر به باور نشسته ام و دخترکی که در این میان خودش را یاف...

بود آیا که در میکدهها بگشایند گره از کار فروبسته ما بگشایند اگر از بهردل زاهدخودبین بستند دل قوی دار که از بهرخدا بگشایند حضرت حافظ

اخیرا اینقدر ذهنم درگیر مسائل مختلفه که خیلی کم میتونم به نکات اطرافم تمرکز کنم یا حتی دقایقی رو به هیچی جز دلم فکر نکنم !! هشت و نیم صبح امروز، دوتا از امتحان درسهای من همزمان برگزار شد، ۹ بود که رسی

دلم یک نامه میخواد یک نامه عاشقانه چیزی مثل سروده های شاملو برای آیدا کلماتی که منقلبم کنه از طرف کسی که تورو یه جور دیگه ببینه یه جور دیگه بشناسه خوندن قلبتو فکرتو حستو نگاهتو بلد باشه که جلوش بتونی

تاب بنفشه میدهد طره مشک سای توپرده غنچه میدرد خنده دلگشای تو ای گل خوش نسیم من بلبل خویش را مسوزکز سر صدق میکند شب همه شب دعای تو من که ملول گشتمی از نفس فرشتگانقال و مقال عالمی میکشم از برای تو د

اینکه ما آدم ها توی فکر و خیالمون همیشه اهداف و آمالی داریم بدیهیه، معمولا هم براش تلاش میکنیم اما معلوم نیست بهشون برسیم یا نه! گاهی تلاش کافی نیست، گاهی شرایط به گونه مخالف خواسته مون رقم میخوره و گ

تنها انسان عاشق است که از احوال دیگری باخبر میشود و با او همدلی میکند و به درون کشتی دیگری می رود و اگر طنابی سست شده است محکم می کند و اگر شکستگی ای پیش آمده است به اصلاح آن می کوشد، آنکس که عاشق نیست خبری جز از خویشتن ندارد و خویشتن را نیز درست نمیشناسد.دکتر حسین الهی قمشه ایکیمیا 4